Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Reload Captcha
Σάββατο, 25 Μαΐου 2019

Συμπληρώστε το email σας
και μάθετε πρώτοι τα νέα μας

Δεν χωράει η αρνητική ψήφος…

07 Απριλίου, 2019

Στην Ελλάδα έχουμε μάθει να ψηφίζουμε -οι περισσότεροι, όχι όλοι βέβαια- αρνητικά. Να μη δίνουμε δηλαδή την ψήφο μας σε αυτόν που συναντά το ενδιαφέρον μας, αλλά να ψηφίζουμε κάποιον επειδή ο αντίπαλός του μας δυσαρέστησε.

Η αρνητική ψήφος, σε κάθε περίπτωση, δεν αποτελεί δείγμα υγείας του πολιτικού μας συστήματος. Γιατί οι εκλογές πρέπει να αναδεικνύουν ηγεσίες από συμπάθεια προς αυτές και όχι εξαιτίας της αντιπάθειας προς άλλους.

Στην Πάρο καλούμαστε να υπερβούμε αυτή την παθογένεια. Να ψηφίσουμε με βάση τις προτιμήσεις μας και όχι με κριτήρια είτε εκδίκησης είτε δυσαρέσκειας. Και, κυρίως, να αντιληφθούμε ότι ειδικά εφέτος έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο διαμετρικά αντίθετες οπτικές των πραγμάτων. Εκείνη της ελεύθερης οικονομίας με ευρωπαϊκό προσανατολισμό και με στήριξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας χωρίς βέβαια να αποστεί από το κοινωνικό της πρόσωπο. Και αυτό πρεσβεύει η παράταξη του Μάρκου, όπως άλλωστε και στις προηγούμενες εκλογές η αντίστοιχη του Βλαχογιάννη, ακόμα και του Ραγκούση, παλιότερα. Η άλλη πλευρά είναι εκείνη που απηχεί τις απόψεις και τον τρόπο λειτουργίας και σκέψης του ΚΚΕ που είναι γνωστές και δεν χρειάζονται μεγαλύτερη ανάλυση πέρα από το ότι έχουν εμφανείς δυσκολίες προσαρμογής σε ανάγκες και δεδομένα κάθε εποχής. Αρκούνται να υψώνουν επαναστατικά λάβαρα σε κάθε τι που αντιβαίνει στη δική τους ιδεοληψία. Αυτή είναι η παράταξη του Κώστα Ροκονίδα. Και αν ακόμα τώρα εμφανίζεται διαλλακτικός σε απόψεις και συνεργασίες, την επόμενη μέρα είναι σαφές ότι θα τον περιχαρακώσουν όσα μέχρι σήμερα τον γαλούχησαν και τον ίδιο και την ηγετική του ομάδα και, φυσικά, το κόμμα από το οποίο καθοδηγείται.

Ξέρω ότι δεν είναι σωστό να ταυτίζουμε τις αυτοδιοικητικές εκλογές με τις βουλευτικές όπου υπερτερούν τα κομματικά και ιδεολογικά κριτήρια. Ωστόσο, η ιδιομορφία των φετινών δημοτικών εκλογών στο νησί μας αναγκάζει να λάβουμε υπόψη και αυτή την παράμετρο. Δεν είναι θέμα προτίμησης προς τη μία πλευρά. Είναι μια επισήμανση της διαφαινόμενης σύγκρουσης δυο εκ διαμέτρου αντίθετων τρόπων σκέψης και συμπεριφοράς. Το αν στις προηγούμενες εκλογές επεκράτησε ο Κωβαίος του Βλαχογιάννη ήταν γιατί, προφανώς, ο πρώτος είτε έπεισε περισσότερο τον κόσμο είτε και γιατί ο κόσμος ήθελε να δοκιμάσει κάτι άλλο. Η επιλογή ανάμεσα στους δύο δεν είχε τον κίνδυνο μιας ανατροπής στην πολιτική σε όλους τους τομείς. Είχε την έννοια της εμπιστοσύνης στο πρόσωπο εκείνο που ο κόσμος θεώρησε πιο ικανό να πάει τα πράγματα πιο κάτω. Και επειδή δεν δικαιούμαστε να είμαστε μηδενιστές είχε και επί Βλαχογιάννη παραχθεί έργο, άσχετο αν είχαν λιμνάσει έργα. Ήταν όμως έργα που ήταν στη σωστή κατεύθυνση. Αυτήν της ενίσχυσης της κοινωνίας στο πλαίσιο της ιδιωτικότητας και όχι της συλλογικότητας που αποτελεί το βασικό κριτήριο σκέψης της κομμουνιστικής ιδεολογίας.

Άρα εδώ δεν χωράει η αρνητική ψήφος. Οφείλουμε όλοι να βρεθούμε μπροστά στην κάλπη με πλήρη γνώση και συναίσθηση για ποιόν θα επιλέξουμε. Και να μην ακολουθήσουμε τη λογική εκείνης της γυναίκας που, σύμφωνα με το θρύλο, για να εκδικηθεί τον σύζυγό της που την απατούσε του έκοψε αυτό που η ίδια διεκδικούσε για... αποκλειστική χρήση...

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

 

 

Last modified on Κυριακή, 07 Απριλίου 2019 12:50
  1. Δημοφιλή
  2. Τελευταία
« May 2019 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31