Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Reload Captcha
Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2019

Συμπληρώστε το email σας
και μάθετε πρώτοι τα νέα μας

10 Αυγούστου 2012...

11 Αυγούστου, 2017

ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ συμπληρώνονται σήμερα, από την ηρωική πράξη και τη θυσία του Δημήτρη Μίχα.

10 Αυγούστου 2012... Εκείνο το πρωί, ένας γενναίος, αψηφώντας τον κίνδυνο, προσπάθησε να σταματήσει τους ληστές της τράπεζας στην Νάουσα της Πάρου, την ώρα που έφευγαν με την λεία τους, και έπεφτε δολοφονημένος εξ επαφής από τις σφαίρες τους.

Στην εποχή του ατομικισμού και της αδιαφορίας για τον διπλανό, ΕΚΕΙΝΟΣ, ο Δημήτρης, μας εξέπληξε. Δεν είχε συμφέρον κανένα. Δεν είχαν κλέψει τίποτα δικό του. Θα μπορούσε να αδιαφορήσει. Να σκεφτεί τη ζωή του. Δεν θα είχε άδικο. Και κανείς δεν θα τον μεμφόταν για αυτό.

Όμως, το δικό του αξιακό σύστημα ήταν διαφορετικό. Ήταν και είναι των λίγων. Το περί δικαίου αίσθημα εγέρθηκε μέσα του, όταν κατάλαβε ότι μπροστά του βρίσκονταν ληστές... Μία σκέψη κυριάρχησε μέσα του. Να τους σταματήσει. Και όρμησε πάνω σε έναν από αυτούς. Κατόρθωσε να τον πιάσει, πάλεψε μαζί του, τον είχε σχεδόν ακινητοποιήσει, μέχρι που τον σταμάτησαν οι σφαίρες...

ΗΡΩΑΣ ο Δημήτρης Μίχας. Έτσι πέρασε στην αιωνιότητα, γιατί η πράξη του ήταν σπάνια, γενναία, ανιδιοτελής, και του στοίχισε ότι πολυτιμότερο είχε. Τη ΖΩΗ ΤΟΥ.

Χαρακτηριστικό γνώρισμα των πολιτισμένων κοινωνιών, των καλλιεργημένων, είναι να τιμούν τους ήρωές τους. Από τα ομηρικά έπη είναι γνωστές οι τιμές προς τους ηρωικούς νεκρούς, και είναι διαχρονικό στοιχείο του πολιτισμού μας.

Δυστυχώς, όμως, δεν συμβαίνει πάντα αυτό. Και στον Δημήτρη Μίχα δεν συνέβη. Απόδειξη ότι τα τελευταία χρόνια καμία εκδήλωση δεν έγινε εις μνήμην και τιμήν του από τον ΔΗΜΟ ΠΑΡΟΥ ή την Κοινότητα Νάουσας. Καθημερινά εκδηλώσεις ποικίλες σε όλο το νησί. Χοροί και τραγούδια κυρίως... Αλλά το μέτρο του πολιτισμού ΔΕΝ είναι κυρίως οι χοροί και το κρασί, αλλά η ΤΙΜΗ προς τα μέλη μιας κοινωνίας, εν ζωή ή κεκοιμημένων, που ξεχώρισαν για την προσφορά τους στην κοινωνία και για το ξεχωριστό ΗΘΟΣ τους.

Ο Δημήτρης ανήκει σε αυτά τα μέλη. Τα ξεχωριστά.

Προσέφερε στην κοινωνία το παράδειγμα της αυτοθυσίας για την ύψιστη έννοια του ΔΙΚΑΙΟΥ, και επέδειξε ξεχωριστό ΗΘΟΣ με την πράξη του.

ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΧΡΕΟΣ ο ΔΗΜΟΣ να τιμά κάθε χρόνο, στις 10 Αυγούστου, αυτό το πρόσωπο - σύμβολο της αντίστασης στο κακό, που παίρνει πλέον ανεξέλεγκτες διαστάσεις στην εποχή μας;; Ασφαλώς είχε χρέος αλλά το λησμόνησε...

Το 2015 τίμησε την μνήμη της τραγουδίστριας Βίκυς Μοσχολιού με τριήμερες εκδηλώσεις ο Δήμος Πάρου. Για τον Δημήτρη Μίχα, ούτε λέξη κι εκείνη τη χρονιά.
Προ ημερών τίμησε τον ποδοσφαιριστή Δομάζο.

ΟΜΩΣ για τον συμπολίτη μας που ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΕ, τίποτα, εκτός από εκείνη τη μοναδική φορά που έγινε κάποια τελετή -μνημόσυνο και ομιλία- στον τόπο της θυσίας του, παρουσία των Αρχών του νησιού.

Βέβαια, η αδιαφορία αυτή, είναι δείγμα της ηθικής κατάπτωσης της κοινωνίας μας. Που τιμάει ποδοσφαιριστές, τραγουδιστές, καλλιτέχνες, σαν να είναι ήρωες, και τους αληθινούς ήρωες τους ξεχνάει.

Θα μπορούσε ο Δήμος να θεσπίσει ένα ΒΡΑΒΕΙΟ σε αθλητικούς αγώνες («Βραβείο ήρωα Δημήτρη Μίχα») -πράγμα που ήδη έχει προταθεί στον Δήμο χωρίς αποτέλεσμα- ή να θεσπίζει ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ έναν αγώνα δρόμου προς τιμήν του, ή κάτι άλλο που θα το σκεφτεί το Δημοτικό Συμβούλιο. Ή να γίνεται ΜΝΕΙΑ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ σε κάποιες εκδηλώσεις που γίνονται τον Αύγουστο. Να αφιερωθεί, δηλαδή, κάποια εκδήλωση στη Μνήμη του. Αν ο δολοφονημένος ήταν γιος, αδελφός, πατέρας του Δήμαρχου έτσι θα προσπερνούσε η Δημοτική Αρχή την ημέρα της θυσίας του; Ή μήπως τότε θα αναγνώριζαν όλοι το μεγαλείο της πράξης του και θα τον τιμούσαν πρεπόντως;

Σήμερα ΜΝΗΜΟΝΕΥΤΗΚΕ πουθενά το όνομά του στην Πάρο;;; Δεν νομίζω. Ένα μνημόσυνο μόνο τέλεσε η οικογένειά του στην Εκατονταπυλιανή, όπου ΚΑΝΕΙΣ από τον Δήμο δεν παρευρέθηκε. Δεν ξέρω αν έλαβε πρόσκληση η Δημοτική Αρχή. Ξέρω ότι ΕΚΕΙΝΗ, η Δημοτική Αρχή, ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΕ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙ το Μνημόσυνο του ήρωα, και να απευθύνει πρόσκληση στους Δημότες, και όχι να περιμένει να προσκληθεί από την οικογένειά του. Ο Δημήτρης Μίχας ανήκει σε όλο το νησί. Δεν ανήκει πλέον μόνο στην οικογένειά του.

ΚΡΙΜΑ για τους τοπικούς άρχοντες, που επαίρονται για τα πολιτιστικά δρώμενα του νησιού μας το καλοκαίρι, αλλά το ΧΡΕΟΣ τους στις 10 Αυγούστου δεν το έκαναν...

Ας μην ξεχνούν ότι ΕΜΕΙΣ έχουμε ανάγκη τον Δημήτρη Μίχα. Δεν μας έχει ανάγκη εκείνος. ΕΜΕΙΣ έχουμε ανάγκη πρότυπα ανιδιοτέλειας, θυσίας, αλτρουισμού, δικαιοσύνης... Και αυτά τα σπάνια πρότυπα πρέπει να προβάλλονται και να ΤΙΜΩΝΤΑΙ -όπως αρμόζει σε μια πολιτισμένη κοινωνία- για να τα γνωρίζουν και οι επιγενόμενοι, όχι να λησμονούνται!

Πάρος, 10 Αυγούστου 2017

Μπέτη Μπιζά

 

  1. Δημοφιλή
  2. Τελευταία
« December 2019 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31