Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Reload Captcha
Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2019

Συμπληρώστε το email σας
και μάθετε πρώτοι τα νέα μας

Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει πολλές αποτυχίες, αλλά δεν πρέπει να θεωρηθεί αποτυχημένος μέχρι τη στιγμή που θ’ αρχίσει να κατηγορεί κάποιον άλλον.

Δανείστηκα αυτή τη ρήση ενός ανώνυμου θυμόσοφου, γιατί θεωρώ ότι είναι επίκαιρη για τις εκλογές, όπου οι διεκδικούντες την εξουσία, συνήθως επιδίδονται στο αγαπημένο «σπορ» της αποδόμησης των αντιπάλων. Και αυτό γιατί, όπως είχα τονίσει σε προηγούμενο σημείωμά μου, ποντάρουν στην αρνητική ψήφο που συνήθως -και δυστυχώς- καθορίζει στη χώρα μας το τελικό αποτέλεσμα.

Προσωπικά, δεν θα ‘θελα να το ζήσω αυτό στην Πάρο μας. Και λυπάμαι που το διαπιστώνω στην πλευρά Ροκονίδα που αντί να διεκδικεί τη συμπάθεια, προτιμάει να βουτάει στα θολά νερά της αμφισβήτησης του Κωβαίου, μπας και «τσιμπήσει» κανένα «ψαράκι» που έχασε τον προσανατολισμό του.

Δεν άκουσα δηλαδή ποτέ να δικαιολογεί την αρνητική του ψήφο σε ότι αναπτυξιακό ερχόταν στο Δημοτικό Συμβούλιο. Και, κυρίως, δεν άκουσα να μας εξηγεί ποια είναι σήμερα η θέση του στο κάθε θέμα που φρόντισε να καταψηφίσει. Γιατί ο αντίλογος, όταν δεν συνοδεύεται από τον ουσιαστικό και τεκμηριωμένο λόγο, μένει στο «αντί». Και αυτό, μόνο εποικοδομητικό δεν μπορεί να είναι.

Στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο, όπως δείχνουν τα πράγματα, ο κ. Ροκονίδας και η παράταξή του θα είναι στην μείζονα αντιπολίτευση, αφού δεν υπάρχουν άλλοι συνδυασμοί. Καλό θα είναι να επανεξετάσει τη στάση της στείρας άρνησης και να υιοθετήσει την εποικοδομητική κριτική από την οποία ωφελημένη δεν θα είναι μόνο η παράταξή του, αλλά και η πλειψηφία και, τελικά, ολόκληρο το νησί.

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

Όταν γράφονταν διάφορα για κουμπαριές συγγένειες κ.λπ. δεν τα πίστευα. Νόμιζα ότι ένας συνδυασμός και μάλιστα με κομματική «βούλα» και αξιώσεις θα μπορούσε να παρουσιαστεί χωρίς να μαζέψει όσους βρίσκονται στο περιβάλλον μόνο του αρχηγού. Και δικαίως με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είτε δεν υπάρχει επιρροή του αρχηγού είτε, όντως, υπάρχει έλλειψη «προθύμων».

Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι πρόκειται για ένα συνδυασμό με... εκ μεταγραφής «μαϊντανούς» που, όπως επισήμανα σε προηγούμενο σημείωμά μου, απλά αναζήτησαν ένα πολιτικό «σωσίβιο» είτε γιατί δεν χωρούσαν στο ψηφοδέλτιο του Μάρκου είτε γιατί δεν τους ήθελε είτε γιατί εκείνοι δεν τον ήθελαν.

Αναρωτιέμαι με τι εχέγγυα θα μπορούσε να κυβερνήσει το Δήμο μια τέτοια ομάδα με ετερόκλητα στελέχη που το μόνο που τους συνδέει είναι η απέχθεια στη σημερινή πλειοψηφία. «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», θα μου πείτε. Σωστά. Αρκεί ο σκοπός να είναι και ειλικρινής. Γιατί, ακούγονται φήμες στα καφενεία ότι η «γραμμή» λειτουργεί μόνο υπέρ των ακραιφνών και των πιστών. Οι υπόλοιποι, λένε οι κακές γλώσσες, μπήκαν για να θολώσουν την εικόνα του δογματικού ψηφοδελτίου και να αντλήσουν ψήφους από όσους, για δικούς τους λόγους, δεν θέλουν τον Μάρκο. Βέβαια, αν αυτό είναι αλήθεια (προσωπικά δεν θέλω να το πιστεύω) είναι πολιτικά ανέντιμο απέναντι σε όσους τρέχουν ήδη τώρα να μαζεύουν ψήφους υπέρ του Ρόκου. Γιατί ακόμα και αν, κατά λάθος, εκλεγούν, θα μείνουν στο περιθώριο. Άλλωστε, το ΚΚΕ είναι γνωστό ότι δεν παρεκκλίνει στις επιλογές του ως προς τη στελέχωσή του. Τα ξέρουμε αυτά από όλη την πολιτική διαδρομή του.

Ποιο είναι λοιπόν το ζητούμενο? Ψηφίζουμε Ροκονίδα για να κυβερνήσει με τους συγγενείς και τους πιστούς στο κόμμα, εν γνώσει μας ότι οι άλλοι θα είναι απλώς... «γλάστρες» και απλά επιλέχθηκαν για να στολίσουν τον πάγκο?

Δικαιολογίες δεν υπάρχουν για όσους θα εμφανιστούν μετανοιωμένοι την επομένη των εκλογών. Γι’ αυτό από τώρα χρειάζονται καθαρές κουβέντες.

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

 

 

Σε κάθε προεκλογική περίοδο ακούγονται πολλά. Και είναι λογικό να μπερδεύεται ή και να παραπλανάται το εκλογικό Σώμα, παρερμηνεύοντας προθέσεις ακόμα και υποσχέσεις.

Οφείλω να αναγνωρίσω ότι το ΚΚΕ δεν έχει αποστεί από τις θέσεις του σε όλους τους τομείς. Ίσως γι’ αυτό, δικαίως, έχει χαρακτηριστεί δογματικό. Όπως και νάχει όμως, επειδή εδώ στην Πάρο, «χτυπάει την πόρτα» της Δημαρχίας πρέπει να ξέρουμε με τι και με ποιους έχουμε να κάνουμε. Και να ξέρουν και εκείνοι που ενώ προέρχονται από άλλες ιδεολογικές αφετηρίες, δέχτηκαν το «πολιτικό σωσίβιο» που τους πέταξε ο Ρόκο όταν διαπίστωσαν ότι είναι ξέμπαρκοι.

Ανέτρεξα λοιπόν σε ένα άρθρο του «Ριζοσπάστη» τον « Ιούνη» του 2014 με τίτλο «Οι θέσεις του ΚΚΕ για τον Τουρισμό» και παραθέτω τα κυριότερα σημεία του:

- Ο τουρισμός και οι διακοπές στο πλαίσιο του καπιταλισμού είναι πολυτελές εμπόρευμα και όχι κοινωνικό δικαίωμα.

- Το δικαίωμα στις διακοπές είναι κοινό συμφέρον των μισθωτών, αλλά και των αυτοαπασχολούμενων, ανάγκη που μπορεί να ικανοποιηθεί ουσιαστικά και ολοκληρωμένα μόνο στο πλαίσιο της σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής κοινωνίας.

- Μόνο με την κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο θα εξασφαλιστούν ο ελεύθερος χρόνος και ο οργανωμένος κοινωνικός τουρισμός, θα εξαλειφθεί η αναρχία της καπιταλιστικής παραγωγής.

- Η εργατική εξουσία θα μπορεί με κεντρικό σχέδιο και αντίστοιχη περιφερειακή εξειδίκευση να κατανέμει αναλογικά τους παραγωγικούς πόρους, δημιουργώντας ισόμετρα σε όλη την Ελλάδα ένα δίκτυο με ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις, κατασκηνώσεις, καταλύματα, θέρετρα, χώρους αναψυχής, κέντρα διασκέδασης και πολιτισμού.

- Την ίδια στιγμή που το ΚΚΕ αναδεικνύει ότι η πλήρης ικανοποίηση της ανάγκης του τουρισμού για όλους τους εργαζομένους προϋποθέτει την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής κοινωνίας, οργανώνει την πάλη για τις αντίστοιχες διεκδικήσεις του λαϊκού κινήματος.

- Οργανώνει την πάλη ενάντια στην επιχειρηματική εκμετάλλευση, είτε αυτή γίνεται μέσω καπιταλιστών είτε μέσω φορέων της Τοπικής Διοίκησης.

Δεν αναζητώ εξηγήσεις ενστερνισμού αυτών των απόψεων από τους ακραιφνείς της «Λαϊκής Συσπείρωσης». Αλίμονο. Είναι σαφές ότι αποδέχονται αυτές τις θέσεις. Διαφορετικά, στο πλαίσιο «δημοκρατικών» διαδικασιών, ο Περισσός θα τους είχε δείξει την πόρτα της εξόδου.

Περιμένω εξηγήσεις από όσους έχουν πλαισιώσει αυτό το συνδυασμό και το ερώτημα είναι απλό και σαφές: Αποδέχεστε αυτές τις αρχές; Ρητορικό βέβαια το ερώτημα, γιατί η απάντηση θα είναι «περί διαγραμμάτων». Ωστόσο παραμένει. Και θα παραμείνει στην κρίση κάθε ψηφοφόρου που έμαθε πλέον να μην παραμυθιάζεται.

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

 

Η ετερογονία των σκοπών που έγινε περισσότερο γνωστή από τον Αριστοτέλη και που έχει να κάνει, με λίγα λόγια, με τη λογική του «άλλο ήσουν και άλλο προέκυψες» μας παραπέμπει το τελευταίο διάστημα σε πολλά φαινόμενα τη προεκλογικής ζωής στο νησί.

Εξηγούμαι: Σύμφωνα με το λεξικό Δημητράκου: Ετερογονία των σκοπών είναι «ο υπό του Βουντ διατυπωθείς νόμος των ψυχικών φαινομένων, καθ’ όν αιτία τις παράγει αποτέλεσμα διάφορον του επιζητουμένου».

Αναρωτιέστε γιατί το επικαλούμαι. Μα όσα ζούμε προεκλογικά στην Πάρο και ειδικά με όσους συντάσσονται είτε επικοινωνιακά είτε με υποψηφιότητες με τον Κώστα Ροκονίδα, δεν εξηγεί τον παραπάνω ορισμό? Άνθρωποι με διαφορετικές απόψεις και διαδρομές προσπαθούν να μας πείσουν ότι ταυτίζονται με ιδεοληψίες που κάποτε ξόρκιζαν και έφτυναν τον κόρφο τους και μόνο στο άκουσμα του ΚΚΕ.

Σέβομαι απόλυτα κάθε ιδεολογία. Είναι άλλωστε επιταγή της Δημοκρατίας να αποδεχόμαστε κάθε διαφορετική άποψη. Και σε καμία περίπτωση δεν τα βάζω με τη «Λαϊκή Συσπείρωση». Οι άνθρωποι έχουν κάποιες ιδέες για την επιχειρηματικότητα για τον κρατισμό και για μια σειρά θεωρήσεων που σίγουρα έχουν τη δική τους αξιακή λογική και ας προσπαθούν, όπως έκανε πρόσφατα μια υποψήφια του συνδυασμού, να τα ωραιοποιήσει. Δεν θα σταθώ σε όσα η ίδια υποστήριξε σε άρθρο της γιατί, δεν θεωρώ ότι αξίζει να απαντήσει κανείς σε κατηγορίες του τύπου «ο Κωβαίος ευθύνεται για τα μνημόνια (!)» που προσπάθησε να μας «σερβίρει» με διάφορες άλλες ατεκμηρίωτες αιτιάσεις που μόνο θυμηδία μπορούν να προκαλέσουν. Γιατί τι άλλο να της απαντήσει κανείς αφού δεν κατάλαβε (ή έκανε ότι δεν καταλαβαίνει) όταν υποστήριξα το πολύ απλό επιχείρημα ότι κάθε ψηφοφόρος πρέπει να ψηφίζει αυτόν που επιλέγει με βάση την ταύτιση των απόψεων που έχει με όσα του υπόσχεται και όχι με βάση την αντιπάθεια που μπορεί να έχει στον αντίπαλό του? Αν δηλαδή πιστεύεις στις ικανότητες του Α ψηφίζεις τον Α. Όχι να ψηφίσεις τον Α επειδή ο Β σου ξίνισε. Απλά πράγματα.

Το πρόβλημα όμως δεν είναι εκεί. Αυτό που με ξενίζει είναι για όσους έχουν συνταχθεί και παρεισφρήσει σε ένα περιβάλλον εντελώς ξένο με τα δικά τους «πιστεύω» με μοναδικό σκοπό να αποκτήσουν ένα πολιτικό «σωσίβιο». Γιατί, το θέμα δεν είναι η πολιτική στέγη, αλλά η επιβίωση κάτω από αυτήν.

Πιστεύω ότι οι νοήμονες συμπατριώτες μας που, ευτυχώς, είναι πολλοί, μπορούν να κάνουν τις δικές τους αναγωγές σε πρόσωπα και να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

 

 

Στην Ελλάδα έχουμε μάθει να ψηφίζουμε -οι περισσότεροι, όχι όλοι βέβαια- αρνητικά. Να μη δίνουμε δηλαδή την ψήφο μας σε αυτόν που συναντά το ενδιαφέρον μας, αλλά να ψηφίζουμε κάποιον επειδή ο αντίπαλός του μας δυσαρέστησε.

Η αρνητική ψήφος, σε κάθε περίπτωση, δεν αποτελεί δείγμα υγείας του πολιτικού μας συστήματος. Γιατί οι εκλογές πρέπει να αναδεικνύουν ηγεσίες από συμπάθεια προς αυτές και όχι εξαιτίας της αντιπάθειας προς άλλους.

Στην Πάρο καλούμαστε να υπερβούμε αυτή την παθογένεια. Να ψηφίσουμε με βάση τις προτιμήσεις μας και όχι με κριτήρια είτε εκδίκησης είτε δυσαρέσκειας. Και, κυρίως, να αντιληφθούμε ότι ειδικά εφέτος έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο διαμετρικά αντίθετες οπτικές των πραγμάτων. Εκείνη της ελεύθερης οικονομίας με ευρωπαϊκό προσανατολισμό και με στήριξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας χωρίς βέβαια να αποστεί από το κοινωνικό της πρόσωπο. Και αυτό πρεσβεύει η παράταξη του Μάρκου, όπως άλλωστε και στις προηγούμενες εκλογές η αντίστοιχη του Βλαχογιάννη, ακόμα και του Ραγκούση, παλιότερα. Η άλλη πλευρά είναι εκείνη που απηχεί τις απόψεις και τον τρόπο λειτουργίας και σκέψης του ΚΚΕ που είναι γνωστές και δεν χρειάζονται μεγαλύτερη ανάλυση πέρα από το ότι έχουν εμφανείς δυσκολίες προσαρμογής σε ανάγκες και δεδομένα κάθε εποχής. Αρκούνται να υψώνουν επαναστατικά λάβαρα σε κάθε τι που αντιβαίνει στη δική τους ιδεοληψία. Αυτή είναι η παράταξη του Κώστα Ροκονίδα. Και αν ακόμα τώρα εμφανίζεται διαλλακτικός σε απόψεις και συνεργασίες, την επόμενη μέρα είναι σαφές ότι θα τον περιχαρακώσουν όσα μέχρι σήμερα τον γαλούχησαν και τον ίδιο και την ηγετική του ομάδα και, φυσικά, το κόμμα από το οποίο καθοδηγείται.

Ξέρω ότι δεν είναι σωστό να ταυτίζουμε τις αυτοδιοικητικές εκλογές με τις βουλευτικές όπου υπερτερούν τα κομματικά και ιδεολογικά κριτήρια. Ωστόσο, η ιδιομορφία των φετινών δημοτικών εκλογών στο νησί μας αναγκάζει να λάβουμε υπόψη και αυτή την παράμετρο. Δεν είναι θέμα προτίμησης προς τη μία πλευρά. Είναι μια επισήμανση της διαφαινόμενης σύγκρουσης δυο εκ διαμέτρου αντίθετων τρόπων σκέψης και συμπεριφοράς. Το αν στις προηγούμενες εκλογές επεκράτησε ο Κωβαίος του Βλαχογιάννη ήταν γιατί, προφανώς, ο πρώτος είτε έπεισε περισσότερο τον κόσμο είτε και γιατί ο κόσμος ήθελε να δοκιμάσει κάτι άλλο. Η επιλογή ανάμεσα στους δύο δεν είχε τον κίνδυνο μιας ανατροπής στην πολιτική σε όλους τους τομείς. Είχε την έννοια της εμπιστοσύνης στο πρόσωπο εκείνο που ο κόσμος θεώρησε πιο ικανό να πάει τα πράγματα πιο κάτω. Και επειδή δεν δικαιούμαστε να είμαστε μηδενιστές είχε και επί Βλαχογιάννη παραχθεί έργο, άσχετο αν είχαν λιμνάσει έργα. Ήταν όμως έργα που ήταν στη σωστή κατεύθυνση. Αυτήν της ενίσχυσης της κοινωνίας στο πλαίσιο της ιδιωτικότητας και όχι της συλλογικότητας που αποτελεί το βασικό κριτήριο σκέψης της κομμουνιστικής ιδεολογίας.

Άρα εδώ δεν χωράει η αρνητική ψήφος. Οφείλουμε όλοι να βρεθούμε μπροστά στην κάλπη με πλήρη γνώση και συναίσθηση για ποιόν θα επιλέξουμε. Και να μην ακολουθήσουμε τη λογική εκείνης της γυναίκας που, σύμφωνα με το θρύλο, για να εκδικηθεί τον σύζυγό της που την απατούσε του έκοψε αυτό που η ίδια διεκδικούσε για... αποκλειστική χρήση...

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

 

 

Παραφωνίες και επίλογος

Αυτά συμβαίνουν όταν δεν υπάρχει ένας ικανός μαέστρος

Η περίφημη «απεύθυνση» του Πρωθυπουργού μας για τη δημιουργία ενός «πλατιού προοδευτικού μετώπου», μπορεί να έπεσε στο κενό, αφήνοντας μερικά ερωτηματικά ως προς το συντακτικό της, βρήκε όμως όπως φαίνεται ανταπόκριση στην Πάρο.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι κάποιοι ΣΥΡΙΖΟ-ΠΑΣΟΚΟΙ, βλέποντας ότι το «κουστούμι» του ξεχωριστού συνδυασμού τους έπεφτε φαρδύ, είπαν να χωρέσουν όλοι στο ίδιο, μπας και καταφέρουν να συγκροτήσουν «παράταξη» για τις δημοτικές εκλογές. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η ανακοίνωση αναμένεται πριν την Καθαρά Δευτέρα, πάνω, δηλαδή, στην κορύφωση της Αποκριάς, γιατί μετά, ακολουθεί η νηστεία που, όπως πάνε γι’ αυτούς τα πράγματα, θα τους κρατήσει μέχρι το Μάϊο...

Βρήκα λογική την κίνηση που κυοφορείται. Οι άνθρωποι, ως πολιτικοί κλώνοι του Ραγκούση, ακολούθησαν την πορεία του μέντορά τους και, μιμούμενοι τη δική του πρακτική, είπαν να πατήσουν στις δύο βάρκες, αφού κάθε μία από μόνη της μπάζει νερά.

Το ερώτημα είναι αν αυτοί οι δύο ετερόφωτοι «συνέταιροι» θα μπορέσουν να ομογενοποιηθούν, γιατί τα «υλικά» της βάσης τους απέχουν τόσο πολύ που δεν μπορεί να εγγυηθούν ένα «ευκολόπεπτο» αποτέλεσμα. Παρόλα αυτά, φαίνεται πώς «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Και μια και ο σκοπός είναι η παρουσία τους στο επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο, έστω και αν μετά διαχωρίσουν τα ιμάτιά τους, είπαν να το επιχειρήσουν από το να μείνουν «στην απέξω».

Αναμένουμε με ενδιαφέρον τα πολιτικά «γεννητούρια». Για να μπορέσουμε να καταλάβουμε με ποια συνοχή, με ποιο πρόγραμμα, με ποια προοπτική θέλουν να μας πείσουν ότι από κλασσικοί αντιρρησίες και μηδενιστές μεταβάλλονται σε οραματιστές.

Σας είχα μιλήσει παλιότερα για την παράφωνη ορχήστρα που από καιρό ετοιμαζόταν. Φαίνεται λοιπόν ότι ήρθε η ώρα να κάνει την εμφάνισή της προσπαθώντας να αποδώσει το «bolero» σε διασκευή «καραγκούνας».

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

 

 

Η συγκέντρωση της περασμένης Τετάρτης του Δημάρχου Πάρου Μάρκου Κωβαίου στο ΕΠΑ.Λ. είχε πολλές αναγνώσεις. Η μεγάλη συμμετοχή πολιτών, ο σύγχρονος τρόπος οργάνωσης, οι συγκροτημένες ερωτήσεις και οι περιεκτικές απαντήσεις συνόψισαν τα σχόλια που ακολούθησαν, ανάλογα τι έκανε περισσότερο εντύπωση στον καθένα.

Ωστόσο, όλα είχαν ένα κοινό παρανομαστή:
Η ΠΑΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΔΑΞΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ!

Ευχή όλων μας είναι αυτή η συγκέντρωση να είναι και ο «πιλότος» και των άλλων διεκδικητών της δημαρχιακής εξουσίας, μακριά από φανατισμούς και μικροπολιτικές πρακτικές που δεν ωφελούν, δεν αντιπροσωπεύουν και δεν τιμούν το νησί και τους κατοίκους του.

Οι διχαστικές λογικές πρέπει να μείνουν πίσω μας. Ανεξάρτητα από το δρόμο που καθένας θεωρεί καλύτερο για την πορεία προς την πρόοδο και την ανάπτυξη, το τέρμα μας ενώνει όλους. Οι τρικλοποδιές, η κατασυκοφάντηση των αντιπάλων και οι στείρες αντιπαραθέσεις δεν προσθέτουν. Αντίθετα, αφαιρούν και, εν τέλει, δεν οδηγούν πουθενά.

Οφείλουν όλοι όσοι θα απαρτίζουν το αυριανό δημοτικό συμβούλιο, ανεξάρτητα αν θα πλειοψηφούν ή θα μειοψηφούν, να αποδείξουν από τώρα ότι σέβονται την άλλη άποψη, ότι έχουν τη διάθεση να τη συζητήσουν και τη δύναμη να τη σεβαστούν όταν αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μέρος των ψήφων. Πολύ περισσότερο που, με το νέο εκλογικό σύστημα, είναι απαραίτητη η συνεννόηση γιατί, διαφορετικά, τίποτα δεν θα μπορεί να προχωράει.

Περιμένουμε λοιπόν τα αντίστοιχα δείγματα πολιτικής συμπεριφοράς και από τους υπόλοιπους συνδυασμούς, όποιοι και όσοι τελικά προκύψουν μέχρι τις εκλογές. Εδώ είμαστε για να επιβραβεύσουμε και εκείνους, αν αποφασίσουν να ακολουθήσουν το δρόμο που άνοιξε ο Μάρκος, που, ανεξάρτητα από το αν συμμεριζόμαστε ή όχι τις απόψεις του και αν επικροτούμε ή όχι τη μέχρι τώρα πορεία του, οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε ότι, με την πρωτοβουλία αυτής της οργάνωσης δίκαια διεκδικεί την πρωτοπορία μιας μορφής προεκλογικής εκστρατείας που αξίζει στη φήμη του τόπου μας.

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

20190227 203035

 

 

Λένε ότι η καθαριότητα είναι πολιτισμός. Έλα ντε όμως που για εξασφαλίσεις την καθαριότητα χρειάζεσαι χέρια. Και για να βρεις τα χέρια πρέπει να σκοντάψεις πότε στη γραφειοκρατία και πότε στην ιδεοληψία.

Γραφειοκρατία και ιδεοληψία αποτελούν για τις τοπικές κοινωνίες, όπως και για την Πάρο, δύο άτυπους «συμμάχους» κόντρα σε οτιδήποτε έχει να κάνει με την καλυτέρευση της ποιότητας ζωής των κατοίκων του νησιού αλλά και την εικόνα του στους επισκέπτες του.

Είναι γνωστό, παρά τις παραφωνίες που κατά καιρούς ακούστηκαν για λόγους μικροπολιτικής σκοπιμότητας, ότι η Πάρος διανύει μια από τις καλύτερες τουριστικές της περιόδους. Το νησί έχει αποκτήσει φήμη σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου και χρόνο με το χρόνο κερδίζει όλο και καινούργιους φίλους.

Η χρυσή ευκαιρία, αλλά και η πρόκληση είναι να μπορέσουμε να κεφαλαιοποιήσουμε αυτή την επιτυχία. Και αυτό θα φανεί αν πράγματι οι επισκέπτες μας φύγουν από το νησί ικανοποιημένοι, πράγμα που θα τους παρακινήσει να ξαναέρθουν.

Αυτό σημαίνει ότι οφείλουμε να λάβουμε τα μέτρα μας ως Δήμος, ως επαγγελματίες και ως πολίτες γενικά για να στηρίξουμε την καλή εικόνα του νησιού μας. Και θα το πετύχουμε με τη βελτίωση των υποδομών και των υπηρεσιών, μια από τις οποίες -ίσως η βασικότερη- είναι η καθαριότητα.

Είναι απορίας άξιο λοιπόν, με ποια λογική και στενόμυαλη ιδεοληψία περί του κράτους-γίγας κάποιοι εμποδίζουν ή τουλάχιστον προσπαθούν να εμποδίσουν την πρόσληψη προσωπικού καθαριότητας, αφού είναι γνωστό σε όλους ότι το υπάρχον στελεχιακό δυναμικό δεν επαρκεί.

Πώς είναι δυνατόν να προτιμούν ένα βρώμικο νησί στο όνομα μιας κρατικοδίαιτης λογικής που δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο στη δυσφήμιση του τόπου μας;

Καλό θα κάνουν να το ξανασκεφθούν.

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

 

 

Η εκ Χανίων ονοματοδοθείσα κυρία της Πάρου, από το κλασσικό πλέον «στέκι» της του παριανού τυπάκου που προθύμως δημοσιεύει τα κατά καιρούς «δηλητήριά» της, αποσιωπώντας ταυτόχρονα, όσα καλά έχει να επιδείξει το νησί στον Τουρισμό, «χτύπησε» και πάλι.
Αμήχανη από τις σημαντικές επιτυχίες που αδιαμφισβήτητα έχουμε καταγράψει , προσπαθεί, μετά τη θερινή της ραστώνη και την χειμερία νάρκη που είχε προηγηθεί, να δηλώσει την παρουσία της προσπαθώντας (μάταια) να μετατρέψει τη χολή σε ψηφαλάκια.
Επειδή, ευτυχώς για όλους μας, υπάρχει το διαδίκτυο ανέτρεξα σε αυτό για να θυμίσω μερικά από εκείνα που η «κοντινή» της μνήμη αποσιωπά, μπάς και σταματήσει να «παπαγαλίζει» όσα κάποιοι σκοπίμως της ψιθυρίζουν.
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του συλλόγου Μεσιτών Αθήνας-Αττικής Λευτέρη Ποταμιάνου ο οποίος επικαλέστηκε στοιχεία συναδέλφων του από Αιγαίο και Ιόνιο, η Πάρος συγκαταλέγεται στα 5 νησιά «όπου το real estate είναι θησαυρός». Αν η ίδια δεν γνωρίζει τι σημαίνει υπεραξία προορισμού, ας απευθυνθεί στους συμβουλάτορές της να της το εξηγήσουν.
Αν και πάλι αδυνατεί να το αντιληφθεί, ας σκεφθεί ότι η αναγνώριση και βράβευση της Πάρου ως κορυφαίου νησιωτικού προορισμού για το 2018 από το εγκυρότερο ταξιδιωτικό περιοδικό Travel+Leisure, έρχεται να επιβεβαιώσει ότι το κυκλαδίτικο νησί κερδίζει χρόνο με το χρόνο την «κούρσα» της διεθνούς ζήτησης.
Και επειδή οι αναγνώστες του περιοδικού που ψήφισαν το νησί μας, προφανώς δεν συμφωνούν με τις απόψεις της κυρίας, την παραπέμπω στο επίσης έγκυρο ταξιδιωτικό περιοδικό Conde Nast traveler που κατέταξε την Πάρο στα πέντε καλύτερα νησιά του κόσμου.
Σίγουρα, οι δύο αυτές μοναδικές διακρίσεις, σε συνδυασμό με την αναβάθμιση της αξίας ακινήτων αλλά και τις επιδόσεις των αφίξεων που σημείωσαν ιστορικό ρεκόρ 30ετίας, δεν προήλθαν απλά και μόνο από την ομορφιά του τόπου μας, όπως θέλησε να παρουσιάσει στη «φλύαρη» αναφορά της. Γιατί η Πάρος πάντα ήταν όμορφη. Κάτι άλλο προφανώς συνετέλεσε ώστε αυτή η ομορφιά να αναγνωριστεί και να επιβραβευθεί με διακρίσεις και αφίξεις.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, η φήμη ενός τουριστικού προορισμού «χτίζεται» σταδιακά. Και η επιτυχία του εγχειρήματος επιβεβαιώνει τη στρατηγική που ακολουθήθηκε. Δεν αμφιβάλει κανείς ότι αυτό θέλει χρόνο. Ούτε αμφισβητεί και τις δικές της φιλότιμες προσπάθειες. Αυτό που αμφισβητείται είναι η σημερινή ειλικρίνεια των προθέσεών της. Και είναι λάθος να υπονομεύεται μια προσπάθεια για την οποία κάποτε και, συγκεκριμένα, στις 13 Νοεμβρίου του 2014, είχε δηλώσει: «Ο τουρισμός είναι υπόθεση όλων μας. Πρέπει να είμαστε ενωμένοι και με κλίμα συναίνεσης να εργαζόμαστε προς όφελος του νησιού μας» . Τι άλλαξε έκτοτε? Γιατί ξαφνικά η συναίνεση μεταβλήθηκε σε καφενειακή συζήτηση? Ποιους σκοπούς και ποιά περίεργα συμφέροντα εξυπηρετεί η στάση της? Το ερώτημα είναι ρητορικό, γιατί, δυστυχώς για εκείνην, βρέθηκαν και κάποιες φωνές από τον περίγυρό της που έδωσαν τη δική τους εξήγηση. Αλλά δεν είναι του παρόντος.
Του παρόντος είναι να της θυμίσουμε και μερικά ακόμα από αυτά που επίσης αποσιωπά. Επειδή αμφισβήτησε τα περί στρατηγικής, αναζήτησα πηγές και πρόσωπα που θα μπορούσαν να με διαφωτίσουν. Με παρέπεμψαν στις κατά καιρούς ανακοινώσεις του Δήμου από όπου συνέλεξα τα παρακάτω:
1. Ανάμεσα στις επαφές που έγιναν στην έκθεση WTM ήταν και με επιχειρήσεις που οργανώνουν διακοπές για το προσωπικό τους σε γκρουπ άνω των 100 ατόμων (incentive tours) αλλά και με ταξιδιωτικούς οργανισμούς της Ευρώπης που ασχολούνται με τον μαθητικό-φοιτητικό τουρισμό (student travel). Η ενέργεια αυτή, όπως μου εξήγησαν, στόχευε στην επέκταση της τουριστικής περιόδου που αποτελεί βασικό πυλώνα της στρατηγικής. Ήταν άραγε αυτές οι επαφές, κοινές με άλλους προορισμούς? Και αν ναι, με ποιους ? Προφανώς δεν υπάρχει απάντηση γιατί ήταν μοναδικές επαφές.
2. Η Πάρος συμμετείχε εφέτος , μέχρι στιγμής, στις εκθέσεις της Βιέννης, του Ντίσελντορφ και της Ζυρίχης με διαφορετική στόχευση για κάθε μία. Ποιες από τις πολύ σημαντικές επαφές που πραγματοποιήθηκαν ήταν κοινές με άλλους προορισμούς? Αν δεν ξέρει, ας ρωτήσει. Και αν και αυτοί που θα ρωτήσει επίσης δεν ξέρουν, καλά θα κάνουν όλοι μαζί, αντί να μιλάνε, να μασάνε. Το σίγουρο είναι ότι εμείς τουλάχιστον, δεν μασάμε.
3. Η Πάρος προβλήθηκε πέρυσι σε νέες ανερχόμενες αγορές όπως η Νότια Αφρική και ο Καναδάς και σε παραδοσιακές όπως η βρετανική, γερμανική, ολλανδική, αυστριακή, αυστραλιανή, ρωσική και άλλες. Σε κάθε μία από αυτές τις αγορές παρουσίασε αυτό που το κοινό τους αναζητά και το νησί επιδιώκει. Για παράδειγμα, στη Νότια Αφρική το αφιέρωμα ήταν σε περιοδικό με life style κοινό. Υπήρχε, άραγε, αντίστοιχο και για κανένα άλλο προορισμό? Το γαλλικό ντοκιμαντέρ διάρκειας 52λεπτών με θέμα: «Θησαυροί της Ευρώπης» για την Ευαγγελίστρια που μεταδόθηκε στο διεθνές τηλεοπτικό δίκτυο Fox και στα γαλλικά τηλεοπτικά δίκτυα VOYAGES , TV5 Monde και το National Geographic, ήταν και αυτό αντιγραφή? .
4. Η παρουσία στην έκθεση «New York Times Travel Show» στη Νέα Υόρκη ακόμα και εφέτος, έδωσε την ευκαιρία σημαντικών επιχειρηματικών συναντήσεων, τα αποτελέσματα των οποίων έχει στη διάθεσή του ο Δήμος και είναι στη διάθεση κάθε επαγγελματία και, φυσικά ακόμα και της ίδιας, αν το επιθυμεί.
5. Με τη συμμετοχή στις εκθέσεις στο Ντουμπάϊ και στο Αμπου Ντάμπι, προβλήθηκε η Πάρος ως η εναλλακτική λύση για οικογενειακές διακοπές , πράγμα που το ζητάει η αγορά, κυρίως για πιο συντηρητικούς (και λόγω Θρησκείας) πελάτες και είχε μεγάλη επιτυχία. Υπάρχει καμιά αντιγραφή σε αυτό? Για ποιες ίδιες εκθέσεις μιλάει?
6. Η εφαρμογή της μεθόδου εικονικής περιήγησης (VR-360) που δίνει μια πιο μοντέρνα διάσταση για την προβολή του νησιού και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις εκθέσεις , όχι μόνο ήταν πρωτοποριακή, αλλά αντιγράφηκε και από άλλον προορισμό αργότερα και πάντως όχι από τις Κυκλάδες.
7. Τέλος, της θυμίζουμε τις σημαντικές επαγγελματικές επαφές της Gulliver's Travel Associates (GTA) που ανήκει στην παγκόσμια δύναμη στο τομέα του τουρισμού Kuoni Travel, δραστηριοποιείται σε 185 χώρες και κατέχει πάνω από 55.000 πελάτες Η αποστολή απαρτιζόταν από εκπροσώπους γραφείων του δικτύου της GTA από Βρετανία, Λίβανο και Τουρκία με διεθνείς δραστηριότητες οι οποίοι ενημερώθηκαν για το τουριστικό προϊόν της Πάρου και είχαν σειρά συναντήσεων με ξενοδόχους και άλλους τουριστικούς επαγγελματίες με τους οποίους συζήτησαν θέματα συνεργασιών. Παρούσα ήταν και δημοσιογράφος του βρετανικού περιοδικού “Travel Weekly” η οποία κάλυψε το ταξίδι σε επίπεδο δημοσιότητας.
Θα μπορούσα να απαριθμήσω πολλά ακόμα στην κυρία. Έβαλα τα σημαντικότερα από όσα μπόρεσα να συλλέξω, γιατί κάθε ένα από αυτά έχει την αξία αλλά και τη μοναδικότητα που εκείνη αμφισβητεί. Και επειδή δεν θέλω να ενισχύσω άλλο την πίκρα της, σταματώ εδώ. Θα της θυμίσω , απλά τη ρήση του Γάλλου Ανθρωπολόγου και Διανοητή Κλόντ Λεβί Στρός που είχε πεί ότι «το να βρείς το δρόμο σου προς ένα στόχο, είναι μάλλον θέμα να κάνεις τις σωστές ερωτήσεις, παρά να πάρεις τις σωστές απαντήσεις». Ο νοών νοήτω..


Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

Την ώρα που οι πολιτικές εξελίξεις τρέχουν και δεν αποκλείεται να έχουμε βουλευτικές εκλογές πρίν και από τις δημοτικές, παρατηρούμε στο νησί κινήσεις εκ μέρους ηγετικού στελέχους της τοπικής οργάνωσης της ΝΔ που δεν συνάδουν με την κρισιμότητα των περιστάσεων.

Αναφέρομαι σε προσπάθειες προβολής και προώθησης υποψηφίων με κριτήρια «τόλμης και γοητείας» που απέχουν από όσα θα έπρεπε να κυριαρχούν στην πολιτική ζωή μας. Μια ζωή που έχει γίνει..πατίνι με όλα όσα μας έχουν γίνει φόρτωμα από το κέντρο. Και μπορεί το πατίνι να αρέσει στην περί ου ο λόγος κυρία, αλλά αυτό δεν ταιριάζει με τη σοβαρότητα του κόμματος που εκπροσωπεί.

Χρειαζόμαστε τόλμη για να ξεφύγουμε από τη μιζέρια. Αυτό δεν θα το επιτύχουμε όμως επιστρατεύοντας τη γοητεία των υποψηφίων αλλά αναδεικνύοντας τον ουσιαστικό και τεκμηριωμένο πολιτικό τους λόγο.

Είναι καιρός κάποιοι από τα κεντρικά στην Αθήνα να της συστήσουν αυτοσυγκράτηση και να της ζητήσουν να μην κάνει επιλογές με βάση το προσωπικό της γούστο. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε μπροστά μας σοβαρά θέματα που μας έχουν «φορτωθεί» στο σβέρκο.

Ας πούν κάποιοι λοιπόν στη γοητευθείσα ότι πρέπει να μαζευτεί από την γητευτή της και ας της θυμίσουν ότι η εποχή μας απαιτεί επιλογές με άλλου τύπου ... προσόντα.

ΑΝΑΛΥΤΗΣ

  1. Δημοφιλή
  2. Τελευταία
« September 2019 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30