Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Reload Captcha
Τρίτη, 19 Μαρτίου 2019

Συμπληρώστε το email σας
και μάθετε πρώτοι τα νέα μας

Παραφωνίες και επίλογος

Αυτά συμβαίνουν όταν δεν υπάρχει ένας ικανός μαέστρος

Η περίφημη «απεύθυνση» του Πρωθυπουργού μας για τη δημιουργία ενός «πλατιού προοδευτικού μετώπου», μπορεί να έπεσε στο κενό, αφήνοντας μερικά ερωτηματικά ως προς το συντακτικό της, βρήκε όμως όπως φαίνεται ανταπόκριση στην Πάρο.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι κάποιοι ΣΥΡΙΖΟ-ΠΑΣΟΚΟΙ, βλέποντας ότι το «κουστούμι» του ξεχωριστού συνδυασμού τους έπεφτε φαρδύ, είπαν να χωρέσουν όλοι στο ίδιο, μπας και καταφέρουν να συγκροτήσουν «παράταξη» για τις δημοτικές εκλογές. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η ανακοίνωση αναμένεται πριν την Καθαρά Δευτέρα, πάνω, δηλαδή, στην κορύφωση της Αποκριάς, γιατί μετά, ακολουθεί η νηστεία που, όπως πάνε γι’ αυτούς τα πράγματα, θα τους κρατήσει μέχρι το Μάϊο...

Βρήκα λογική την κίνηση που κυοφορείται. Οι άνθρωποι, ως πολιτικοί κλώνοι του Ραγκούση, ακολούθησαν την πορεία του μέντορά τους και, μιμούμενοι τη δική του πρακτική, είπαν να πατήσουν στις δύο βάρκες, αφού κάθε μία από μόνη της μπάζει νερά.

Το ερώτημα είναι αν αυτοί οι δύο ετερόφωτοι «συνέταιροι» θα μπορέσουν να ομογενοποιηθούν, γιατί τα «υλικά» της βάσης τους απέχουν τόσο πολύ που δεν μπορεί να εγγυηθούν ένα «ευκολόπεπτο» αποτέλεσμα. Παρόλα αυτά, φαίνεται πώς «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Και μια και ο σκοπός είναι η παρουσία τους στο επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο, έστω και αν μετά διαχωρίσουν τα ιμάτιά τους, είπαν να το επιχειρήσουν από το να μείνουν «στην απέξω».

Αναμένουμε με ενδιαφέρον τα πολιτικά «γεννητούρια». Για να μπορέσουμε να καταλάβουμε με ποια συνοχή, με ποιο πρόγραμμα, με ποια προοπτική θέλουν να μας πείσουν ότι από κλασσικοί αντιρρησίες και μηδενιστές μεταβάλλονται σε οραματιστές.

Σας είχα μιλήσει παλιότερα για την παράφωνη ορχήστρα που από καιρό ετοιμαζόταν. Φαίνεται λοιπόν ότι ήρθε η ώρα να κάνει την εμφάνισή της προσπαθώντας να αποδώσει το «bolero» σε διασκευή «καραγκούνας».

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

 

 

Η συγκέντρωση της περασμένης Τετάρτης του Δημάρχου Πάρου Μάρκου Κωβαίου στο ΕΠΑ.Λ. είχε πολλές αναγνώσεις. Η μεγάλη συμμετοχή πολιτών, ο σύγχρονος τρόπος οργάνωσης, οι συγκροτημένες ερωτήσεις και οι περιεκτικές απαντήσεις συνόψισαν τα σχόλια που ακολούθησαν, ανάλογα τι έκανε περισσότερο εντύπωση στον καθένα.

Ωστόσο, όλα είχαν ένα κοινό παρανομαστή:
Η ΠΑΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΔΑΞΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ!

Ευχή όλων μας είναι αυτή η συγκέντρωση να είναι και ο «πιλότος» και των άλλων διεκδικητών της δημαρχιακής εξουσίας, μακριά από φανατισμούς και μικροπολιτικές πρακτικές που δεν ωφελούν, δεν αντιπροσωπεύουν και δεν τιμούν το νησί και τους κατοίκους του.

Οι διχαστικές λογικές πρέπει να μείνουν πίσω μας. Ανεξάρτητα από το δρόμο που καθένας θεωρεί καλύτερο για την πορεία προς την πρόοδο και την ανάπτυξη, το τέρμα μας ενώνει όλους. Οι τρικλοποδιές, η κατασυκοφάντηση των αντιπάλων και οι στείρες αντιπαραθέσεις δεν προσθέτουν. Αντίθετα, αφαιρούν και, εν τέλει, δεν οδηγούν πουθενά.

Οφείλουν όλοι όσοι θα απαρτίζουν το αυριανό δημοτικό συμβούλιο, ανεξάρτητα αν θα πλειοψηφούν ή θα μειοψηφούν, να αποδείξουν από τώρα ότι σέβονται την άλλη άποψη, ότι έχουν τη διάθεση να τη συζητήσουν και τη δύναμη να τη σεβαστούν όταν αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μέρος των ψήφων. Πολύ περισσότερο που, με το νέο εκλογικό σύστημα, είναι απαραίτητη η συνεννόηση γιατί, διαφορετικά, τίποτα δεν θα μπορεί να προχωράει.

Περιμένουμε λοιπόν τα αντίστοιχα δείγματα πολιτικής συμπεριφοράς και από τους υπόλοιπους συνδυασμούς, όποιοι και όσοι τελικά προκύψουν μέχρι τις εκλογές. Εδώ είμαστε για να επιβραβεύσουμε και εκείνους, αν αποφασίσουν να ακολουθήσουν το δρόμο που άνοιξε ο Μάρκος, που, ανεξάρτητα από το αν συμμεριζόμαστε ή όχι τις απόψεις του και αν επικροτούμε ή όχι τη μέχρι τώρα πορεία του, οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε ότι, με την πρωτοβουλία αυτής της οργάνωσης δίκαια διεκδικεί την πρωτοπορία μιας μορφής προεκλογικής εκστρατείας που αξίζει στη φήμη του τόπου μας.

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

20190227 203035

 

 

Λένε ότι η καθαριότητα είναι πολιτισμός. Έλα ντε όμως που για εξασφαλίσεις την καθαριότητα χρειάζεσαι χέρια. Και για να βρεις τα χέρια πρέπει να σκοντάψεις πότε στη γραφειοκρατία και πότε στην ιδεοληψία.

Γραφειοκρατία και ιδεοληψία αποτελούν για τις τοπικές κοινωνίες, όπως και για την Πάρο, δύο άτυπους «συμμάχους» κόντρα σε οτιδήποτε έχει να κάνει με την καλυτέρευση της ποιότητας ζωής των κατοίκων του νησιού αλλά και την εικόνα του στους επισκέπτες του.

Είναι γνωστό, παρά τις παραφωνίες που κατά καιρούς ακούστηκαν για λόγους μικροπολιτικής σκοπιμότητας, ότι η Πάρος διανύει μια από τις καλύτερες τουριστικές της περιόδους. Το νησί έχει αποκτήσει φήμη σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου και χρόνο με το χρόνο κερδίζει όλο και καινούργιους φίλους.

Η χρυσή ευκαιρία, αλλά και η πρόκληση είναι να μπορέσουμε να κεφαλαιοποιήσουμε αυτή την επιτυχία. Και αυτό θα φανεί αν πράγματι οι επισκέπτες μας φύγουν από το νησί ικανοποιημένοι, πράγμα που θα τους παρακινήσει να ξαναέρθουν.

Αυτό σημαίνει ότι οφείλουμε να λάβουμε τα μέτρα μας ως Δήμος, ως επαγγελματίες και ως πολίτες γενικά για να στηρίξουμε την καλή εικόνα του νησιού μας. Και θα το πετύχουμε με τη βελτίωση των υποδομών και των υπηρεσιών, μια από τις οποίες -ίσως η βασικότερη- είναι η καθαριότητα.

Είναι απορίας άξιο λοιπόν, με ποια λογική και στενόμυαλη ιδεοληψία περί του κράτους-γίγας κάποιοι εμποδίζουν ή τουλάχιστον προσπαθούν να εμποδίσουν την πρόσληψη προσωπικού καθαριότητας, αφού είναι γνωστό σε όλους ότι το υπάρχον στελεχιακό δυναμικό δεν επαρκεί.

Πώς είναι δυνατόν να προτιμούν ένα βρώμικο νησί στο όνομα μιας κρατικοδίαιτης λογικής που δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο στη δυσφήμιση του τόπου μας;

Καλό θα κάνουν να το ξανασκεφθούν.

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

 

 

Η εκ Χανίων ονοματοδοθείσα κυρία της Πάρου, από το κλασσικό πλέον «στέκι» της του παριανού τυπάκου που προθύμως δημοσιεύει τα κατά καιρούς «δηλητήριά» της, αποσιωπώντας ταυτόχρονα, όσα καλά έχει να επιδείξει το νησί στον Τουρισμό, «χτύπησε» και πάλι.
Αμήχανη από τις σημαντικές επιτυχίες που αδιαμφισβήτητα έχουμε καταγράψει , προσπαθεί, μετά τη θερινή της ραστώνη και την χειμερία νάρκη που είχε προηγηθεί, να δηλώσει την παρουσία της προσπαθώντας (μάταια) να μετατρέψει τη χολή σε ψηφαλάκια.
Επειδή, ευτυχώς για όλους μας, υπάρχει το διαδίκτυο ανέτρεξα σε αυτό για να θυμίσω μερικά από εκείνα που η «κοντινή» της μνήμη αποσιωπά, μπάς και σταματήσει να «παπαγαλίζει» όσα κάποιοι σκοπίμως της ψιθυρίζουν.
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του συλλόγου Μεσιτών Αθήνας-Αττικής Λευτέρη Ποταμιάνου ο οποίος επικαλέστηκε στοιχεία συναδέλφων του από Αιγαίο και Ιόνιο, η Πάρος συγκαταλέγεται στα 5 νησιά «όπου το real estate είναι θησαυρός». Αν η ίδια δεν γνωρίζει τι σημαίνει υπεραξία προορισμού, ας απευθυνθεί στους συμβουλάτορές της να της το εξηγήσουν.
Αν και πάλι αδυνατεί να το αντιληφθεί, ας σκεφθεί ότι η αναγνώριση και βράβευση της Πάρου ως κορυφαίου νησιωτικού προορισμού για το 2018 από το εγκυρότερο ταξιδιωτικό περιοδικό Travel+Leisure, έρχεται να επιβεβαιώσει ότι το κυκλαδίτικο νησί κερδίζει χρόνο με το χρόνο την «κούρσα» της διεθνούς ζήτησης.
Και επειδή οι αναγνώστες του περιοδικού που ψήφισαν το νησί μας, προφανώς δεν συμφωνούν με τις απόψεις της κυρίας, την παραπέμπω στο επίσης έγκυρο ταξιδιωτικό περιοδικό Conde Nast traveler που κατέταξε την Πάρο στα πέντε καλύτερα νησιά του κόσμου.
Σίγουρα, οι δύο αυτές μοναδικές διακρίσεις, σε συνδυασμό με την αναβάθμιση της αξίας ακινήτων αλλά και τις επιδόσεις των αφίξεων που σημείωσαν ιστορικό ρεκόρ 30ετίας, δεν προήλθαν απλά και μόνο από την ομορφιά του τόπου μας, όπως θέλησε να παρουσιάσει στη «φλύαρη» αναφορά της. Γιατί η Πάρος πάντα ήταν όμορφη. Κάτι άλλο προφανώς συνετέλεσε ώστε αυτή η ομορφιά να αναγνωριστεί και να επιβραβευθεί με διακρίσεις και αφίξεις.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, η φήμη ενός τουριστικού προορισμού «χτίζεται» σταδιακά. Και η επιτυχία του εγχειρήματος επιβεβαιώνει τη στρατηγική που ακολουθήθηκε. Δεν αμφιβάλει κανείς ότι αυτό θέλει χρόνο. Ούτε αμφισβητεί και τις δικές της φιλότιμες προσπάθειες. Αυτό που αμφισβητείται είναι η σημερινή ειλικρίνεια των προθέσεών της. Και είναι λάθος να υπονομεύεται μια προσπάθεια για την οποία κάποτε και, συγκεκριμένα, στις 13 Νοεμβρίου του 2014, είχε δηλώσει: «Ο τουρισμός είναι υπόθεση όλων μας. Πρέπει να είμαστε ενωμένοι και με κλίμα συναίνεσης να εργαζόμαστε προς όφελος του νησιού μας» . Τι άλλαξε έκτοτε? Γιατί ξαφνικά η συναίνεση μεταβλήθηκε σε καφενειακή συζήτηση? Ποιους σκοπούς και ποιά περίεργα συμφέροντα εξυπηρετεί η στάση της? Το ερώτημα είναι ρητορικό, γιατί, δυστυχώς για εκείνην, βρέθηκαν και κάποιες φωνές από τον περίγυρό της που έδωσαν τη δική τους εξήγηση. Αλλά δεν είναι του παρόντος.
Του παρόντος είναι να της θυμίσουμε και μερικά ακόμα από αυτά που επίσης αποσιωπά. Επειδή αμφισβήτησε τα περί στρατηγικής, αναζήτησα πηγές και πρόσωπα που θα μπορούσαν να με διαφωτίσουν. Με παρέπεμψαν στις κατά καιρούς ανακοινώσεις του Δήμου από όπου συνέλεξα τα παρακάτω:
1. Ανάμεσα στις επαφές που έγιναν στην έκθεση WTM ήταν και με επιχειρήσεις που οργανώνουν διακοπές για το προσωπικό τους σε γκρουπ άνω των 100 ατόμων (incentive tours) αλλά και με ταξιδιωτικούς οργανισμούς της Ευρώπης που ασχολούνται με τον μαθητικό-φοιτητικό τουρισμό (student travel). Η ενέργεια αυτή, όπως μου εξήγησαν, στόχευε στην επέκταση της τουριστικής περιόδου που αποτελεί βασικό πυλώνα της στρατηγικής. Ήταν άραγε αυτές οι επαφές, κοινές με άλλους προορισμούς? Και αν ναι, με ποιους ? Προφανώς δεν υπάρχει απάντηση γιατί ήταν μοναδικές επαφές.
2. Η Πάρος συμμετείχε εφέτος , μέχρι στιγμής, στις εκθέσεις της Βιέννης, του Ντίσελντορφ και της Ζυρίχης με διαφορετική στόχευση για κάθε μία. Ποιες από τις πολύ σημαντικές επαφές που πραγματοποιήθηκαν ήταν κοινές με άλλους προορισμούς? Αν δεν ξέρει, ας ρωτήσει. Και αν και αυτοί που θα ρωτήσει επίσης δεν ξέρουν, καλά θα κάνουν όλοι μαζί, αντί να μιλάνε, να μασάνε. Το σίγουρο είναι ότι εμείς τουλάχιστον, δεν μασάμε.
3. Η Πάρος προβλήθηκε πέρυσι σε νέες ανερχόμενες αγορές όπως η Νότια Αφρική και ο Καναδάς και σε παραδοσιακές όπως η βρετανική, γερμανική, ολλανδική, αυστριακή, αυστραλιανή, ρωσική και άλλες. Σε κάθε μία από αυτές τις αγορές παρουσίασε αυτό που το κοινό τους αναζητά και το νησί επιδιώκει. Για παράδειγμα, στη Νότια Αφρική το αφιέρωμα ήταν σε περιοδικό με life style κοινό. Υπήρχε, άραγε, αντίστοιχο και για κανένα άλλο προορισμό? Το γαλλικό ντοκιμαντέρ διάρκειας 52λεπτών με θέμα: «Θησαυροί της Ευρώπης» για την Ευαγγελίστρια που μεταδόθηκε στο διεθνές τηλεοπτικό δίκτυο Fox και στα γαλλικά τηλεοπτικά δίκτυα VOYAGES , TV5 Monde και το National Geographic, ήταν και αυτό αντιγραφή? .
4. Η παρουσία στην έκθεση «New York Times Travel Show» στη Νέα Υόρκη ακόμα και εφέτος, έδωσε την ευκαιρία σημαντικών επιχειρηματικών συναντήσεων, τα αποτελέσματα των οποίων έχει στη διάθεσή του ο Δήμος και είναι στη διάθεση κάθε επαγγελματία και, φυσικά ακόμα και της ίδιας, αν το επιθυμεί.
5. Με τη συμμετοχή στις εκθέσεις στο Ντουμπάϊ και στο Αμπου Ντάμπι, προβλήθηκε η Πάρος ως η εναλλακτική λύση για οικογενειακές διακοπές , πράγμα που το ζητάει η αγορά, κυρίως για πιο συντηρητικούς (και λόγω Θρησκείας) πελάτες και είχε μεγάλη επιτυχία. Υπάρχει καμιά αντιγραφή σε αυτό? Για ποιες ίδιες εκθέσεις μιλάει?
6. Η εφαρμογή της μεθόδου εικονικής περιήγησης (VR-360) που δίνει μια πιο μοντέρνα διάσταση για την προβολή του νησιού και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις εκθέσεις , όχι μόνο ήταν πρωτοποριακή, αλλά αντιγράφηκε και από άλλον προορισμό αργότερα και πάντως όχι από τις Κυκλάδες.
7. Τέλος, της θυμίζουμε τις σημαντικές επαγγελματικές επαφές της Gulliver's Travel Associates (GTA) που ανήκει στην παγκόσμια δύναμη στο τομέα του τουρισμού Kuoni Travel, δραστηριοποιείται σε 185 χώρες και κατέχει πάνω από 55.000 πελάτες Η αποστολή απαρτιζόταν από εκπροσώπους γραφείων του δικτύου της GTA από Βρετανία, Λίβανο και Τουρκία με διεθνείς δραστηριότητες οι οποίοι ενημερώθηκαν για το τουριστικό προϊόν της Πάρου και είχαν σειρά συναντήσεων με ξενοδόχους και άλλους τουριστικούς επαγγελματίες με τους οποίους συζήτησαν θέματα συνεργασιών. Παρούσα ήταν και δημοσιογράφος του βρετανικού περιοδικού “Travel Weekly” η οποία κάλυψε το ταξίδι σε επίπεδο δημοσιότητας.
Θα μπορούσα να απαριθμήσω πολλά ακόμα στην κυρία. Έβαλα τα σημαντικότερα από όσα μπόρεσα να συλλέξω, γιατί κάθε ένα από αυτά έχει την αξία αλλά και τη μοναδικότητα που εκείνη αμφισβητεί. Και επειδή δεν θέλω να ενισχύσω άλλο την πίκρα της, σταματώ εδώ. Θα της θυμίσω , απλά τη ρήση του Γάλλου Ανθρωπολόγου και Διανοητή Κλόντ Λεβί Στρός που είχε πεί ότι «το να βρείς το δρόμο σου προς ένα στόχο, είναι μάλλον θέμα να κάνεις τις σωστές ερωτήσεις, παρά να πάρεις τις σωστές απαντήσεις». Ο νοών νοήτω..


Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

Την ώρα που οι πολιτικές εξελίξεις τρέχουν και δεν αποκλείεται να έχουμε βουλευτικές εκλογές πρίν και από τις δημοτικές, παρατηρούμε στο νησί κινήσεις εκ μέρους ηγετικού στελέχους της τοπικής οργάνωσης της ΝΔ που δεν συνάδουν με την κρισιμότητα των περιστάσεων.

Αναφέρομαι σε προσπάθειες προβολής και προώθησης υποψηφίων με κριτήρια «τόλμης και γοητείας» που απέχουν από όσα θα έπρεπε να κυριαρχούν στην πολιτική ζωή μας. Μια ζωή που έχει γίνει..πατίνι με όλα όσα μας έχουν γίνει φόρτωμα από το κέντρο. Και μπορεί το πατίνι να αρέσει στην περί ου ο λόγος κυρία, αλλά αυτό δεν ταιριάζει με τη σοβαρότητα του κόμματος που εκπροσωπεί.

Χρειαζόμαστε τόλμη για να ξεφύγουμε από τη μιζέρια. Αυτό δεν θα το επιτύχουμε όμως επιστρατεύοντας τη γοητεία των υποψηφίων αλλά αναδεικνύοντας τον ουσιαστικό και τεκμηριωμένο πολιτικό τους λόγο.

Είναι καιρός κάποιοι από τα κεντρικά στην Αθήνα να της συστήσουν αυτοσυγκράτηση και να της ζητήσουν να μην κάνει επιλογές με βάση το προσωπικό της γούστο. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε μπροστά μας σοβαρά θέματα που μας έχουν «φορτωθεί» στο σβέρκο.

Ας πούν κάποιοι λοιπόν στη γοητευθείσα ότι πρέπει να μαζευτεί από την γητευτή της και ας της θυμίσουν ότι η εποχή μας απαιτεί επιλογές με άλλου τύπου ... προσόντα.

ΑΝΑΛΥΤΗΣ

Σε μια ορχήστρα, η αρμονία στηρίζεται στα όργανα, στο συντονισμό τους και, φυσικά, στον μαέστρο. Αν παρομοιάσουμε λοιπόν την ορχήστρα με τους δημοτικούς συνδυασμούς, μπορούμε να καταλάβουμε αν κάποια από αυτές μπόρεσε να «βγάλει μελωδία», όπως για παράδειγμα ο συνδυασμός που σήμερα διοικεί το Δήμο, και αν κάποιων άλλων της αντιπολίτευσης , αντί για ήχος τους προέκυψαν άναρθρες κραυγές. Γιατί ακόμα και αν δεν αρέσει σε κάποιους μια μελωδία, δεν παύει να είναι μελωδία, ενώ τις φωνές κανένας δεν συμπάθησε όταν μάλιστα δεν διαθέτουν ούτε ίχνος χορωδίας.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, η «ορχήστρα» των κάθε λογής αντιπολιτευόμενων που πάει να στηθεί για τις Δημοτικές εκλογές περιλαμβάνει μια «γκράν κάσα», ένα τρύπιο τύμπανο και μια φραγμένη τρομπέτα (δεν λέω τρόμπα, μην παρεξηγηθώ). Και θέλουν, με αυτά και με αβέβαιο μαέστρο, να παιανίσουν το εμβατήριο της…νίκης!

Είναι να αναρωτιέται κανείς: τελικά έλειψε η σοβαρότητα ή μήπως επικράτησε η ένδεια? Είναι δυνατόν, λόγω της προφανούς έλλειψης ομοιογένειας, να επιχειρείται η συγκρότηση συνδυασμού με το «ότι νάναι»?

Μια καλοκουρδισμένη μηχανή υποτίθεται ότι διαθέτει και ανταλλακτικά. Στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται ότι και το «κούρδισμα» λείπει και τα «ανταλλακτικά» είναι β’ διαλογής.

Είναι καιρός να αντιληφθούν κάποιοι που θέλουν να διεκδικήσουν τη Δημαρχία, ότι συνδυασμοί χωρίς συνεκτικούς κρίκους δεν μπορούν να συγκροτηθούν. Αν δεν τους βγαίνουν τα κουκιά, είναι καλύτερο να παραμερίσουν, μπάς και βρεθεί κανένας άλλος με περισσή σοβαρότητα προθέσεων.

Στην πολιτική πρέπει κανείς να συμπεριφέρεται όπως στη γυναίκα που σέβεται. Πρέπει να μάθει να τραβιέται έγκαιρα γιατί ελλοχεύει η απρόβλεπτη εγκυμοσύνη….

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

Θα δανειστώ κάποια στερεότυπα που τα τελευταία χρόνια μας έχουν πλέον γίνει βίωμα αφού στην καθημερινότητά μας έχουν «εισβάλει» τα κινητά τηλέφωνα. Και επειδή υποτίθεται ότι με αυτά προσπαθούμε να καλυτερέψουμε τη ζωή μας, τελικά αποδείχτηκαν και ως ένα μέσο για να καταλαβαίνουμε ποιος μας δίνει σημασία και ποιος όχι, αφού οι απαντήσεις είναι επιλεκτικές.

Στη βάση αυτή θέλω να στηρίξω κάποιες πληροφορίες των τελευταίων ημερών ότι κάποια «ξαναζεσταμένα φαγητά» του παρελθόντος που τα είχαμε ξεχάσει απειλούν να μας «βαρυστομαχιάσουν» με την παρουσία τους.

Αναφέρομαι σε κάποιους δημοτικούς παράγοντες από το μακρινό παρελθόν που ακολουθώντας παλιομοδίτικες πρακτικές ετοιμάζουν για «μπροστάρη» (ή Μπροστάρισα, αν προτιμάτε) που θα διεκδικήσει τη Δημαρχία στις επόμενες εκλογές. Μιλάμε γι’ αυτούς που μέχρι σήμερα μας αγνοούσαν παραπέμποντας τις «κλήσεις» στο άγνωστο όπως αυτές που κάνουμε και απλά η κλήση μας... προωθείται. Και ενώ ήταν απόντες σε όσα συνέβαιναν στο νησί είχαν φροντίσει ώστε οι συγκεκριμένοι «συνδρομητές» της καθημερινότητας του πολίτη μας είχαν παραπέμψει στον αυτόματο που μας πληροφορούσε ότι... η σύνδεση δεν ήταν εφικτή! Τώρα, θυμήθηκαν τον κεντρώο -λέει- χώρο και ψάχνουν «εκφραστή» του που όμως, και αυτός μαζί με το χώρο του έχουν ξεπεραστεί προ πολλού. Γιατί ούτε το κέντρο πλέον «τραβάει» ούτε και το πρόσωπο που δήθεν θα το εκφράσει, αφού πέρα από τις κλήσεις αποφεύγει και... την «καλημέρα» με τον κόσμο.

Τώρα λοιπόν που η σύνδεση με την καθημερινότητα έχει γίνει πιο εφικτή λόγω απλής αναλογικής άνοιξε ορέξεις. Και μάλιστα ορέξεις ακόμα και όσων ήταν απόντες και μας είχαν συνδέσει τόσα χρόνια με τον... τηλεφωνητή τους.

Πιστεύω στην κρίση και την ωριμότητα των συμπολιτών μας. Και θεωρώ ότι ανεξάρτητα από την πορεία αυτών των ανθρώπων που σήμερα «αναγεννώνται από την τέφρα της λησμονιάς» που οι ίδιοι προκάλεσαν θα αξιολογηθούν ανάλογα. Και στις κλήσεις που τώρα αυτοί θα μας κάνουν θα φροντίσουμε να τις... προωθήσουμε ώστε να μην είναι «εφικτή η σύνδεση» που θα επιχειρήσουν να κάνουν με όλους μας.

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

 

 

Διαβάζω και βλέπω ότι το νησί μας γνωρίζει φέτος τις καλύτερες μέρες σε επίπεδο τουριστικής κίνησης, που υπερβαίνουν ακόμα και τις προηγούμενες χρονιές που έσπασε ρεκόρ. Και χαίρομαι που πραγματικά, όσοι φροντίζουν για αυτό τα καταφέρνουν. Και όντως, όπως διάβασα στην ανακοίνωση του Δημάρχου φροντίζουν πολλοί. Και επαγγελματίες και Σύλλογοι και, φυσικά, ο Δήμος.

Οι συνέργειες, η συνένωση δυνάμεων και η κοινή πορεία πάντα στέφεται από επιτυχία. Μια επιτυχία που αντανακλά σε όλους, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Ειδικά όταν ένας τόπος, όπως η Πάρος, στηρίζει κατά βάση την οικονομία της στον Τουρισμό. Και έχει αποδειχτεί ότι οι ωφέλειες του Τουρισμού έχουν πολλούς αποδέκτες, αφού το χρήμα που εισάγεται -σύμφωνα με μια θεωρία ενός καταξιωμένου στο χώρο επαγγελματία του τουριστικού μάρκετινγκ- καταναλώνεται και διασπείρεται σε όλα τα επαγγέλματα είτε έχουν άμεση είτε έμμεση σχέση με τον Τουρισμό.

Άλλωστε, δεν μας έχουν μείνει πλέον, από όσο μπορώ να γνωρίζω, πολλά περιθώρια στην οικονομική ανάπτυξη, πέρα από τον Τουρισμό. Διάβασα την πρόσφατη έκθεση και της Τράπεζας Ελλάδος αλλά και του ΣΕΤΕ για τις νέες θέσεις που προστέθηκαν από την τουριστική σεζόν σε όλη τη χώρα. Αυτό σημαίνει λιγότερη ανεργία, έστω και με εποχιακό χαρακτήρα. Και όχι μόνο αυτό. Είναι σημαντικό σε κάθε οικονομία να υπάρχει ενεργό δυναμικό. Οι λόγοι είναι προφανείς. Οι άνθρωποι όταν δουλεύουν και αποδίδουν και δημιουργούν. Και όταν δημιουργούν συμβάλουν στην παραγωγικότητα.

Εδώ βέβαια χρειάζεται και μια επισήμανση. Επειδή τα τουριστικά επαγγέλματα είναι λιγάκι... ανεξέλεγκτα ως προς τις ειδικότητες και την εκπαίδευση, καλό θα είναι να οχυρωθούμε πίσω από τη γνώση. Γιατί οι καλές υπηρεσίες είναι αυτές που θα μας διατηρήσουν στην πρωτοπορία. Σε ότι αφορά τα υπόλοιπα -και για να γυρίσω στα του οίκου μας- η αύξηση της τουριστικής κίνησης δεν αποτελεί από μόνη της πειστήριο επιτυχίας. Όταν όμως συνοδεύεται από διεθνείς αναγνωρίσεις, όπως η πρόσφατη των αναγνωστών του Travel+Leisure, αλλά και από αυξήσεις στην αξία γης, σύμφωνα με έγκυρους εκτιμητές ακινήτων, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είμαστε σε καλό δρόμο σε επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης. Το αναφέρω επειδή ακούω -λίγους ευτυχώς- που λένε ότι αφού όλη η Ελλάδα έχει αύξηση στην κίνηση, γιατί να μην έχει και η Πάρος; Η απάντηση είναι απλή. Όταν αυτή η αύξηση συνοδεύεται από βραβεύσεις και όταν η ζήτηση για ένα τόπο εκτοξεύει την αξία του, δεν υπάρχουν περιθώρια να σταθούν όρθιοι αυτοί οι ισχυρισμοί.

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

Θα σας διηγηθώ μια ιστορία που ακούγεται φανταστική και ελπίζω να μείνει στη σφαίρα της φαντασίας.

Της δικής μου αλλά κυρίως εκείνων που την εμπνεύστηκαν.

Ένα φεγγαρόφωτο λοιπόν βράδυ, σε κάποια ήσυχη γωνιά του νησιού, εκεί όπου τα πνεύματα (αλλά και οι συνειδήσεις) ηρεμούσαν, σε έναν από τους μπλε κάδους της ανακύκλωσης άρχισαν να ακούγονται τριγμοί.

Σε λίγο, το καπάκι άνοιξε και μερικά από τα ανακυκλώσιμα υλικά που ήταν μέσα βγήκαν για να συσκεφθούν.

Στο μυαλό τους υπήρχε πάντα η απορία για ποιο λόγο βρέθηκαν εκεί.

Και μια και το σύστημα της απλής (ανα)λογικής δίνει τη δυνατότητα να αποκτήσουν αξία, όχι μόνο τα φθαρμένα ανακυκλώσιμα υλικά, αλλά ακόμα και τα τελειωμένα ανακυκλώσιμα υλικά, είπαν:

«Δεν δοκιμάζουμε παιδιά να συγκροτηθούμε μπας και όλοι μαζί ενωμένοι φτιάξουμε κάτι καινούργιο που μπορεί να πείσουμε ότι δεν είναι άχρηστο;

Τι θα είναι όμως αυτό το καινούργιο και πώς θα ενωθούμε αφού κάθε ένα είναι από διαφορετική χρήση και διαφορετικά υλικά;» αναρωτήθηκαν.

«Δεν βαριέσαι» σκέφθηκαν. «Έτσι κι αλλιώς, σημασία δεν έχει ποιος είσαι και πού κατέληξες» είπε κάποιος.

«Ας στήσουμε ένα καινούργιο εργαλείο και ακόμα και αν κανένας δεν καταλαβαίνει που μπορεί να χρησιμοποιηθεί, κάποιος μπορεί να το πιστέψει».

Δοκίμασαν λοιπόν τα ανακυκλώσιμα υλικά να κολλήσουν για να αποκτήσουν κάποια, τέλος πάντων, καινούργια όψη.

Δεν τους βγήκε με την πρώτη και είπαν να το ξαναδοκιμάσουν πριν τους πάρουν χαμπάρι και τους στείλουν για... ανακύκλωση.

Η ιστορία μπορεί να είναι αλληγορική, φανταστική όμως δεν είναι.

Και επειδή είναι σε εξέλιξη, δεν μπορώ να σας πω ποια θα είναι η κατάληξή της. Επειδή όμως έχει ενδιαφέρον θα την παρακολουθήσω και -αν υπάρξει εξέλιξη- θα σας ενημερώσω.

Γιατί χωρίς τέλος, ακόμα και τα παραμύθια δεν έχουν αξία. Ακόμα και αυτά που κάποιοι ετοιμάζονται να μας «σερβίρουν».

Εύχομαι το δικό μου να μείνει ημιτελές.

Το κακό είναι ότι στην φάση αυτή δεν είναι παραμύθι.

Αλλιώς θα μπορούσε να ενταχθεί στην καμπάνια για την οικολογική συνείδηση των πολιτών: Που πρέπει, δηλαδή, όλοι μας να ξέρουμε πότε και πού να πετάμε ότι παύει πλέον να μας είναι χρήσιμο.

Όχι επειδή εμείς το βαρεθήκαμε, αλλά επειδή εκπλήρωσε το σκοπό για τον οποίο είχε υπόσταση.

Και επειδή δεν θέλω να παρεξηγηθώ σπεύδω να εξηγηθώ: Το παλιό δεν είναι πάντα άχρηστο.

Εκτός αν ήταν άχρηστο ακόμα και όταν ήταν νέο.

Το χρήσιμο παλιό το χρειαζόμαστε. Όχι με το ρόλο που επιτελούσε.

Το χρειαζόμαστε για την εμπειρία και τη σοφία του.

Τα υλικά της ανακύκλωσης όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι παραμένουν χρήσιμα. Γιατί, στο μεταξύ, βγήκαν άλλα πιο εξελιγμένα με αντοχές και στη φθορά του χρόνου και στην εξέλιξη της τεχνολογίας.

Άρα όσο χρήσιμα είναι τα υλικά ανακύκλωσης μέσα στον κάδο, εξίσου άχρηστα θα είναι αν βγουν από αυτόν.

Αυτό προσπάθησα να διηγηθώ με την ιστορία μου. Ελπίζω να το κατάλαβαν εκείνοι που πρέπει.

Γιατί, σε τελική ανάλυση, όλοι για μια αξιοπρέπεια ζούμε.

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

 

 

Κάτι μυρίζει έξω από το παριανό «κάστρο»...

Να ‘ναι άραγε από το σαλόνι ή μήπως από το χοιροστάσι;

Ή μήπως κάποιοι θέλουν να κάνουν χοιροστάσι το σαλόνι;

Προσέξτε λεβέντες γιατί άλλο η απλή αναλογική και άλλο η απλή λογική...

Άσε που δεν αργούν τα χοιροσφάγια...

Αυτά τα λίγα τώρα.

Θα επανέλθω σύντομα...

Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ

 

  1. Δημοφιλή
  2. Τελευταία
« March 2019 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31