Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Reload Captcha
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Συμπληρώστε το email σας
και μάθετε πρώτοι τα νέα μας

Ποιος φοβάται;

03 Μαρτίου, 2017

Μπήκα χτες σε τμήμα της Γ τάξης του Γυμνασίου Πάρου (Παροικίας) καλεσμένος του φίλου καθηγητή Νίκου. Ως συνήθως ρωτώ διάφορα τα παιδιά να λυθεί η γλώσσα τους, όχι συμβατικά, αλλά λίγο πιο πέρα απ’ αυτά που περιμένουν. Αν συνέβη κάτι ξαφνικό στη ζωή τους, αν κάτι τους ξάφνιασε, αν κάτι τους έφερε τον ουρανό σφοντύλι. Όταν τους ρώτησα ποιοι φοβούνται σήκωσαν χέρια αγόρια και κορίτσια. Φοβούνται την απογοήτευση από τους φίλους, τα δύσκολα μετά τις σπουδές και άλλα που δεν περιμένεις να σου τα πουν. Ένα αγόρι απάντησε ότι φοβάται να μην γίνεται βαρετός, κουραστικός! Κάθε φορά τα παιδιά μπορεί να σε καταπλήξουν με τα όσα έχουν να πουν, έξω από τα βιβλία, για τη ζωή τους, για τα όσα βλέπουν με το φρέσκο τους μάτι, για τα όσα τους συνεπαίρνουν ή τους βουλιάζουν στα δύσκολα. Πώς και ο μαθητής τόσο μικρός φοβάται να μην γίνεται πληκτικός, ποιοι του έδωσαν αυτήν την ιδέα; Όλοι έχουμε φίλους που τα ξέρουν όλα, που δεν βάζουν γλώσσα μέσα, που δεν έχουν αυτί ν’ ακούσουν και ακούνε μόνο τον εαυτό τους και γίνονται έτσι κουραστικοί. Αλλά και το ίδιο το σχολείο δεν το σκέφτεται πως γίνεται πληκτικό, βαρετό. Πότε πρόλαβε ένα παιδί να γίνει κιόλας κουραστικό; Ένας από τους βασικούς προορισμούς του σχολείου είναι να μειώσει το φόβο, αλλά εδώ δεν έχουμε ακόμα καταφέρει πολλά και πολλοί στους εφιάλτες τους μετά από χρόνια βλέπουν εξετάσεις και απορρίψεις και άλλα πολλά τερτίπια της τεχνικής των φόβων. Βγαίνουμε με αυτό το φόβο και το άγχος στη ζωή και άντε να βρεις δυνάμεις να ξεπεράσεις τα τραύματα.

Δεν μου είπαν στίχους απέξω ούτε από ποίημα, ούτε από τραγούδι, δεν είναι ίσως η ώρα, μέσα σε 40 λεπτά δεν γίνεται να τους καταφέρεις, αλλά ανέφεραν τον Εγγονόπουλο και τον Καβάφη. Κάτι από εκεί τους συγκίνησε, αλλά τι;

Οι μαθητές όταν δουν επισκέπτη στην τάξη συνήθως ρωτάνε πώς ήταν τα παλιότερα χρόνια, τι έχει αλλάξει. Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε πολλές κουβέντες, άλλαξαν όλα ριζικά και με μεγάλη ταχύτητα, απότομα, εκτός από το ίδιο το σχολείο που επιμένει στα ίδια και οι αλλαγές είναι πολύ μικρές μπροστά σε όσα κοσμογονικά έχουν συμβεί. Κάποτε το σχολείο ήταν ναός μοναδικός της γνώσης, τώρα ήρθε ο υπολογιστής και το διαδίκτυο, ό, τι θέλεις το βρίσκεις ταχύτατα. Κάποτε μόνο στο καφενείο υπήρχε ραδιόφωνο, τώρα υπάρχει σε κάθε σπίτι τηλέφωνο, τηλεόραση, υπολογιστής και περνά μέσα από τις οθόνες όλος ο κόσμος. Ποιες άραγε αλλαγές πρέπει να γίνουν στο σχολείο ώστε να προλάβει τον κόσμο που έχει τόσο δραματικά προχωρήσει; Εδώ είναι το βασικό ζήτημα, ο μέγας πονοκέφαλος, γιατί είμαστε συντηρητικοί, μιλούμε για μεταρρυθμίσεις, αλλά δεν θέλουμε να κινηθούμε ρούπι απ’ τη βολή μας και αφήνουμε στα στασιμότητα όλα τα πράγματα. Σε ώρες που αλλού καταργούν όλη την παλιά φιλοσοφία του σχολείου εμείς είμαστε ακόμα εκεί: Βιβλία, αποστήθιση, πρόχειρα και επίσημα διαγωνίσματα και βαθμοί. Κάποιοι μάλιστα ευαγγελίζονται το παρελθόν εξωραΐζοντας το με τη φαντασία τους κι έτσι απομακρύνεται ακόμα περισσότερο το μέλλον. Αυτό είναι κάτι να το φοβάται κανείς.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ
3/3/2017

 

  1. Δημοφιλή
  2. Τελευταία
« December 2017 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31